"Julia Sáez-Angulo, rioxana, residente en Madrid, é coñecida nesta Casa polas súas intervencións como experta en arte, dado que é vicepresidenta da Asociación Madrileña de Críticos de Arte e membro da xunta directiva da Asociación Internacional de Críticos de Arte", dixo Ónega nas súas palabras, e engadiu que "é, ademais, licenciada en Xornalismo e en Dereito, e publicou oito novelas, seis libros de relatos, tres de poemas e cinco biografías". E citando a Amos Alcott lembrou que "un bo libro é aquel que se abre con expectación e péchase con proveito, tal como ocorre co de Julia, que pasará á biblioteca da Casa onde ocupará un lugar preeminente".

Para o editor José Luis Pardo Caeiro, "en Espacio Cultura estamos agradecidos a esta prolífica autora como depositarios, unha vez máis, dos pequenos tesouros que saen da súa pluma", e subliñou que "son pequenos relatos, contos, sinxelas historias que reflicten sentimentos, vivencias, que atrapan de maneira maxistral pedazos de realidade, rescatándoos do esquecemento e a súa disolución no tempo". Trátase de "arte admirable que nos reconcilia coa vida, como diminutos espellos onde ver reflectida a nosa cotidianidade, os nosos universos persoais, grazas a unha cronista de excepción, que volve regalarnos a súa bela prosa agrupada polo sentimento máis belo dos que adornan ao ser humano, a amizade".

Para o escritor Rogelio Sánchez Molero, a compilación "conta con 61 pequenos relatos que son un paseo pola vida e á vez unha galería de recordos". Están poboados de personaxes reais que van da man doutros inventados pola autora, mesturándose en lugares reais ou ficticios, trufando sucesos verídicos con historias imaxinarias. "Sáez-Angulo é continuadora da tradición de Ana María Matute, de Ignacio Aldecoa ou de Jorge Luís Borges, e en apenas unas poucas liñas consegue captar e manter a nosa atención". Son pequenas historias que "destilan aroma a boa literatura", e fixo fincapé en que son de carácter claramente misceláneo xa que nelas aparecen múltiples ingredientes como "a tristeza e a nostalxia, o amor, os celos, o humor, a maldade ou os valores humanos", e en case todas frota no aire o gusto polas outras paixóns de Julia, como a pintura, a música e as belas artes.

Pola súa banda a autora Julia Sáez-Angulo, lembrou que son contos dedicados que "do mesmo xeito que nos antigos discos na radio, queren ser un recoñecemento aos amigos que inspiraron ou suxeriron as historias –co beneplácito de todos eles–. "Este libro é unha serie de relatos e microrrelatos que veñen ser unha homenaxe aos meus amigos, fonte ou arranque de moitos deles polas súas palabras ou suxestións, por iso o libro vai dedicado a eles". Ademais conta coas ilustracións do pintor e debuxante Juan Jiménez.

Sáez-Angulo, do mesmo xeito que no prólogo, falou sobre o seu proceso creativo dun relato. Expuxo como "a mirada, escóitaa e a imaxinación son berce de moitos relatos. Cando se mira morosamente un lugar, escóitase unha conversación ou se contempla un feito que atrae a atención do narrador, a imaxinación ponse a voar e inventa unha historia naquel escenario ou situación que se lle ofrece. Despois, a escritura, como río que arrastra e leva, conduce a articular unha historia diferente, que se pecha redonda como un conto ou segue en marcha como un relato aberto e cortado como un machadazo, ao estilo de Joyce. Outras veces é a propia literatura a que produce esa faísca. E tamén están, como neste libro, "os amigos que contan someramente algúns feitos e outros que buscan ao escritor para contarlles un suceso visto ou vivido, coa esperanza de que este o poña por escrito" pois saben que só o escrito "cobra estrutura e permanece. O escrito, escrito está".

O acto finalizou cunha breve actuación musical do Grupo "Sonidos de la Tierra" (Antonio de las Heras, violoncello; Carlos Cáceres, guitarra; e Francisco Recuero, frauta travesera), quenes interpretaron unha coidada selección de magníficas pezas medievais.